تا حالا واقعا راجع به عشق فكر كردين، اونوقت تا حالا عاشق نشدين!؟ راستش من هميشه عاشقم، عاشق خونوادم، عاشق دوستام، عاشق همه مردم، عاشق درسم، عاشق زيبايی ها، مثل گلها،...
البته از همه بيشتر عاشق كسی هستم كه مطمئنم اونم خيلی دوستم داره.
كسی كه هر چقدر ازش فاصله گرفتم يا قدرش رو كمتر دونستم و بهش بی وفايی كردم، اون نخواست با بی محلی يا كم محلی ازم انتقام بگيره .
یا هر موقع اونو از خودم رنجوندم اگه به كمكش هم نياز پيدا كردم، بيشتر از بقيه وقتا به دادم رسيد.
اگه جايی مجبور شدم دروغ بگم، اون آبروم رو خريد.
اگه جايی هم به دست آوردن دل ديگران رو به راضی نگه داشتن اون از خودم ترجيح دادم، بازم ازم رو برنگردوند
اما از خودت بپرس:همه مردم رو دوست داري، ببينم همه اونايی كه دوستت دارن رو دوست داری يا حتی اونايی كه باهات دشمن هستن رو هم خاطرشون رو می‌خواي!؟
واسه من دوست و دشمنی وجود نداره. می‌خوای باور كن، می‌خوای نكن. اينو نمی گم كه خودم رو آدم موجهی نشون بدم. البته پيش اومده كه از دست بعضی ها برنجم اما من همه آدمارو دوست دارم؛
چون اونايی كه دوستم دارن مسلما من شانس اينو داشتم كه خوبی هامو بهشون ثابت كنم. اونايی هم كه از من خوششون نمی ياد حتما نتونستم اون طور كه هستم خودمو بهشون بشناسونم.
تازه قرار نيست كه آدم محبوب همه باشه فقط كافيه سعی كنه همونی باشه كه از اين طور بودن به خودش بباله و افتخار كنه

زندگی تا بود،همین بوده

از زندگیتون لذت ببرین،عاشقه هم باشین البته نه عاشق لفظی بلکه عاشق واقعی

زندگی خیلی زیباتر و عاشقانه تر از اونیه که فکرشو کنین،فقط کافیه دیدگاه رو درست و هدفتون رو هم مشخص کنین.

امیدوارم همیشه عاشق باشید و عاشق بمونین

همه ما را كه ناخدا نمی‌كنند، ملوان هم می‌توان بود. 

در این دنیا برای همه ما كاری هست كارهای بزرگ، 

كارهای كمی كوچكتر و آنچه كه وظیفه ماست، 

چندان دور از دسترس نیست. 
 اگرنمی‌توانی شاه راه باشی،كوره راه باش، 

 اگر نمی‌توانی خورشید باشی، ستاره باش، 

با بردن و باختن اندازه ات نمی گیرند.
 هر آنچه كه هستی، بهترینش باش.......... 

انبوه ابرهای سرگردان در خاکستری مه آلود آسمان بر وسعت تنهائیم لبخند می زنند و من پر می شوم از حس شمیمی که آرام آرام مرا بر هزاران قطره باران و تمام خاطرات بارانی را به دنیایی فراسوی مرز واقعیتها فرا می خواند.سفری به تمام لحظه های ناب و سبز شکفتن. سفری به لحظه با شکوه گذر پر شتاب صاعقه ای از دل تیرگی آسمان .سفری به یک لحظه عشق به یک بار پرواز.در سادگی یک نگاه پاکی یک دل وشکوه یک دلدادگی معنا می یابد و روح خسته ام را به نوازشهای پرآرامش دستانی می سپارم که هنوز بوی خوش آشنایی دارد.دستان پر توانی که می تواند تمام غبار اندوه رااز آینه جانم پاک نماید می تواند صفحه های سیاه دفتر خاطراتم را پاره کند و می تواند مرا به اوج برساند.صدایی دریای آرامشم را طوفانی می کند.به خود می آیم.آسمان آکنده از ابرهای تیره است پراز تیرگی وخشکی.دستانم از خشکی می سوزد از آن هزاران قطره زلال تنها دو قطره مانده آن هم به روی گونه های رنگ باخته من.

قانون احتمالات

همه احتمالات را باید در نظر گرفت

من خودم را کم نمی بینم!

من تو را کم می بینم!

این یک صنعت ادبی است بیچاره!

بیشتر فکر کن...

حقیقت

گاهی وقتها احساس میکنم

اصلاً ارزشش را نداشتی

احساسم چقدر نفهم شده تازگیها!

فهمیدن

تو انگار هیچوقت، هیچ چیز را نمی خواهی بفهمی

دلم برایت می سوزد

پیش تر ها نمیسوخت...

عشق

اگه با دلت کسی یا چیزی رو دوست داشتی زیاد جدی نگیرش چون کار دل دوست داشتنه ... درست مثل کار چشم که دیدنه ... ولی اگر کسی رو با عقلت دوست داشتی بدون داری چیزی رو تجربه می کنی که اسمش عشق واقعیه

چرا تورا ساختم ؟
چرا ترانه های عاشقی را برای تو سرودم؟
حال دیگر عشق من خفته است, دستانم دیگر آغوش گرمت را طلب نمی کنند
وای بر من که چگونه در حسرت دوست داشتنت سوختم
وای بر من که چگونه شب و روزم را آلوده ی تو کردم
چه ناگاه شیشه ی دلم را با غرورت شکستی
و چه  ناگاه  مرا در آتش عشق بی فروغت سوزاندی
رهایت کردم,رهایت کردم که دیگر در قفس قلبم اسیرو درمانده نباشی
عشق تو را برای خود یک خاطره ی جاویدانه ثبت خواهم کرد
یقین داشته باش که دیگر سرزمین تشنه ی دلم را با وجود تو سیراب نخواهم کرد
و گلهای زیبای باغچه ی عشقم را دیگر با نگاه تو آبیاری نخواهم کرد
تقدیر را اینگونه برایم رقم زدی می توانست زیباتر از این باشد
بگذار بپاس عشقی که به تو داشتم این خاطرات برای همیشه زنده بماند

من آن گلبرگ مغرورم که می میرم ز بی آبی

ولی با حسرت باران پی نسیم نمیگردم 

تو كه نيستي رنگ بي خبري از ديوار مي بارد

 خاموش ميشوم

بهت مي گيردم

تنها مي شوم

 كاش بودي

كاش باز تنها نبودم

 تنهايي كه هيچ

بي خبري

 چشم برراه دوخته ام

نه غباري نه صدايي

 بي خبر كه باشي چه دوزخ چه برزخ چه بهشت

 من در حسرت خبري از تو مي سوزم

  تو اما نه به درد فراموشي كه به زهر ناچاري خبرنميدهي

من نيز بايد صبر كنم

چاره چيست؟

خوش به حال گنجشكهاي خانه تان

 هروقت بخواهند بر سر ديوار تو را ميبينند

 اما این را بدان 

 باز هم ميگويم و دوباره ميگويم   
  به تو عشق مي ورزم 
  و اين تکرار ها همانند آواي فاخته اي در آمده 
 ولي به ياد داشته باش 
 بدون آواي مداوم فاخته 
 بهار هرگز با همه سرسبزي اش به کوه و دشت و جنگل 
 پاي نمي گذارد 
 و  آنگاه....... 

  که عشق تو را مي خواند 
 در پس او  برو 
 اگرچه راههاي عشق پر فراز و نشيب است 
 و آنگاه..... 

  که بالهايش تو را در خود مي پيچد 
 آرام گير
 گرچه شمشير بالهاي پنهانش تو را زخمي کن د